Dag!

Dagblad DAG nodigde een aantal bekende Nederlanders uit om afscheid te nemen van 2007. Ik heb het speciale nummer gemist. Terugkijken op het jaar 2007 is ongetwijfeld voor iedereen een zaak van gemengde gevoelens. Zo ook bij mij;

Dag Hans van Hulst
Dag Marianna Buterin
Dag Onno Kraft van Ermel

Afscheid van Mensen waarvan ik op verschillende manieren hield. “Everlasting Love”

En muziekaal onder anderen;
Dag Joe Zawinul
Dag Michael Brecker
Dag Ike Turner

Maar gelukkig waren er ook begroetingen

Dag Finn
Dag – nog een – Finn
Dag Puk
Nieuwe jonge mensen: “Born to be wild”

Op het zakelijke vlak;

Afscheid
Dag Catalyst
Dag vertrokken MPG collega’s
Dag Talpa
Dag Caz
Dag Revolver
En welkom
Dag Arrow op FM
Dag Hollands Diep
Dag Revolver
Dag de Pers
Dag Dag

En dan op de valreep
…..Dag MPG
En daardoor Dag beoogd nieuw huis

Terugkijkend is de balans van 2007 voor mij zelf dan ook … geen fraai jaar. Ik zeg daarom luid:

Hallo 2008!

Welkom met open armen

Dat het voor ons allen een mooi jaar mag worden!

List-O-Mania once more (in 2007)

Al moe van het luisteren naar de Top 4000 bij Radio 10?

Zie je op tegen de Top 2000 bij Radio 2?

Misselijk van de Kerst Top 50 op Sky Radio?

Ik heb het eerder hier geschreven, waar zouden wij zijn zonder VPRO’s 3voor12?
Het kan dankzij 3voor12 nog net voor de Kerst. Luisteren naar iets nieuws, iets dat je dacht niet te willen kennen, of wat je gemist blijkt te hebben. Dat kan het muziek jaar misschien nog net goed maken? Of zelfs nog beter!

Snel luisteren is dan ook mijn devies. Hier ‘op’ de Luisterpaal. Maar die blijft niet eeuwig.
Kijk hoe de lijst van 12 tot stand is gekomen. En verbaas je met mij. Over het ontbreken van:

Robert Wyatt – Comicopera
Kevin Ayers – the Unfairground

Editors – An end has a start
!!! – Myth tales
Interpol – Our love to admire
Young Marble Giants Reissue!!
John Cale – Circus

Wat de 3voor12 lijst betreft, grote twijfel over M.I.A. en twijfel over Radiohead. Verder goed mee verder te leven, vooral met de nummer 1.

Enjoy!

List-O-mania-time again

Aahhhh december. Het terugblikken op het muziekjaar 2007. De Engelse bladen zijn altijd extreem vroeg omdat de januari nummers al eind november verschijnen. Nederland hangt meer naar het eind van de maand december en dat is goed omdat de afspiegeling dan zo getwrouw mogelijk kan zijn.

Wat betreft de Nederlandse lijsten die er toe doen trapt VPRO's 3voor12 af. Met de top 100 "Song van het jaar 2007", samengesteld door de luisteraars, en de De Eenentwintig: het beste uit de 7even van 2007.

Het loont. Kennisnemen van deze overzichten. Althans voor mij wel. Hoewel veel bekend is of voorkomt, heb ik het toch voor elkaar gekregen om de nummer 1 van de 21 - Justice - volledig aan mij voorbij te laten gaan. Kennelijk heel onterecht. Dat kan nu dus mooi worden ingelopen.

Beste lezers en lijstjes liefhebbers, volg mijn voorbeeld en check snel of je wat gemist hebt. Je weet immers: niets is zeker.

Enjoy!

Bright clean fun

In het kader van "gadget mania" is Bright, op het net en in print, een gekend startpunt.

Van de makers van Bright, is er vanaf nu ook Bright.tv, met eigen formats, favoriete webfilms van de redactie én selecties van kijkers en bezoekers. Bright.TV onderscheidt zich door beeldformaat en -kwaliteit, vormgeving en kijkersbeleving. Bright.TV gaat over vernuft, innovatie en creativiteit en is te zien op http://www.bright.tv/.

Het basisontwerp voor Bright.TV is van het Spaanse team Luis Mendo en Dani Montesinos. Bright.TV is opgezet als een ‘onescreen’-concept waardoor kijkers niet of nauwelijks zullen scrollen en gemakkelijk kunnen browsen door de formats of favorieten bekijken van Bright’s verslaggevers. Vanaf januari kunnen bezoekers ook zelf hun filmselecties uploaden.

Redactionele selecties
Video op internet is immens populair. Het bekijken van filmpjes behoort tot de sterkst groeiende online bezigheden. Bright-uitgever Oscar Kneppers: “Het bárst van de videosites, het is geen pretje om je door YouTube en andere video-verzamelsites heen te worstelen. Bright.TV brengt daar verandering in door redactionele selecties te maken voor kijkers die gefascineerd zijn door alles wat innovatief of verrassend is, bijvoorbeeld gepimpte iPhones, de nieuwe Audi R8, alternatief design of zoiets als seks met robots.”

Tot zover mijn quote uit het persbericht. Nu, dat beloofd wat. Dus snel wezen kijken. Het ziet er op Bright.tv inderdaad lekker strak uit, dus dat wordt vast voor velen een plek om regelmatig terug te keren. Het promotie filmpje voor Bright.tv vind ik eerlijk gezegd een beetje tegenvallen. Maar even rondkijken deed mij stuiten op deze video, met de toevoeging "hier wordt je heel vrolijk van". Daar was ik eerlijk gezegd wel aan toe.

Echt, geen woord te veel of te weinig, die aanbeveling. Huil, lach en bewonder:

Verleiding?

In een ‘discussie’ naar aanleiding van een artikel op de Nieuwe Reporter “Hoera! Links Hilversum op het matje!”, is er een reactie van ene Lia, die het niet aangetroffen verband tussen ‘koppen’ van artikelen en de inhoud daarvan aan de orde stelt.
Lia (hoe irritant toch dat mensen zich niet echt ‘blootgeven’) lijkt mij, naar aanleiding van haar tekst, een bevlogen, jonge journaliste (?) die er nog wel heil in ziet om de wereld van de journalistiek te verbeteren.
De administrator van de dNR laat haar echter direct weten dat ‘headers’ alleen al wegens ruimte gebrek ‘soms’ ongenuanceerd zijn.

Je vraagt je af wat deze administrator zo’n beetje doet, de hele dag? Soms? In mijn beleving zijn zeker meer dan de helft van de kopregels in media, dan minder, vooral verleiders. Aandachttrekkende banieren die de lading van de tekst van een artikel bepaald niet dekken.
Ik doel hier echt niet op de Telegraaf – die hier vaak van beschuldigd word.
Ook niet op het verschil tussen consumenten en vakmatige media. Of tussen gedrukte of anders gepubliceerde teksten. Het is dagelijkse kost. Niks verborgen verleiders, maar open en bloot, en geen journalist die zich daar voor schaamt.

Neem nu vandaag op Reclameweek.nl. “50% kijkt TV op werk”. Als je dan – geïntrigeerd – klikt op de link naar het artikel, dan wordt de aanhef zelfs nog aangezet tot “1 op 2 kijkt TV op werk”.
Het is even niet te bevatten, maar dan lees ik de eerste regel: “helft van alle werkende mensen kijkt wel eens televisie op het werk”.
Zucht. Van opluchting en zeker ook van irritatie.

Overdrijven! Gebrek aan nuance? Het is in dienst van de ‘kunst’ van het verleiden. Een aardige benaming (belazeren kan ook), omdat ik er van uit ga dat de schrijver het ultieme doel nastreeft; zoveel mogelijk lezers van zijn stuk lokken.
Wat ik dan wel moeilijk te begrijpen vind, dat is de historische aversie bij journalisten tegen reclame, dan wel informatie met een commerciële achtergrond (advertorials, sponsoring, etc.). Journalisten tonen zich immers kundige volgers van de reclameverleiders. Los daarvan, hebben de meeste moderne consumenten die in deze commerciële informatie maatschappij leven, doorgaans heel goed in de gaten wat zij toegediend krijgen in de media.
Gelukkig hebben jonge(re) journalisten tegenwoordig al minder weerzin tegen commerciële samenwerking. Het zijn echter de oude(re) redactieleden en –raden die een waterscheiding bepleiten. Veel media, en zeker de gedrukte, gaat het de afgelopen jaren niet voor de wind. Dalende oplages en dito advertentie inkomsten. Misschien dat die ontwikkeling op korte termijn voldoende ‘verleiding’ biedt.

De visual "de Verleiding" is een schilderij van Liesbeth Romeijn.