Groot mediaonderzoek Britse reclamebranche !!

Uit de eigen Adformatie nieuwsbrief op maandag 27 maart een bericht opgepikt dat niet alleen de aandacht trok, maar het ook vast hield. Verdraait, staat daar niet dat mijn eigen MPG er ook bij betrokken is? Dankzij Geert-Jan een link the pakken gekregen naar het persbericht van de IPA. En….wat lezen wij daar?? Nee. Eerst het Adfo-bericht:

Het Britse Institute of Practitioners in Advertising (IPA) is gestart met een initiatief genaamd TouchPoints, een grootschalig multi-mediaonderzoek om crossmedia consumptiepatronen beter in kaart te brengen. Het project wordt beschreven als ‘het meest ambitieuze onderzoek van deze generatie’, zo meldt Media & Marketing Europe. Het onderzoek van de ‘Britse Vea’ en onderzoeksbureau TNS had plaats tussen april en november 2005. Er werden 5.000 mensen ondervraagd, die gebruik maakten van een PDA. Per half uur hielden ze bij hoe ze hun tijd spendeerden, waar ze waren en met wie, plus hoe hun mediaconsumptie eruit zag.Mediabedrijven als AOL, BBC, …., participeerden, evenals mediabureaus Initiative, MPG, nou bijna alles van naam.. Uit het onderzoek moet een consumenten-gerichte planningstool voortkomen die kan analyseren hoe consumenten de brede keuze aan media gebruiken en hoe die gebruik in hun levensstijl past.

Het is iedere geïnteresseerde in media en media planning van harte aan te raden de IPA persbericht pagina te bezoeken. Daar staan al flink wat explosieve conclusies. Niet vies van enig effectbejag beperk ik mij hier tot enkele – in mijn ogen - hoogte punten:

* TV remains the lead medium for the majority of adults - this is true for all age groups and is irrespective of internet access
** On a typical weekday a 15-24 year old home Internet user spends 2 hours surfing the Internet - this rises to 2.4 hours at the weekend and averages 14.8 hours for the week. 33% of this group are spending 4 or more hours watching television on an average weekday. The mean for this group is 3.2 hours on an average weekday rising to 3.9 hours at the weekend. Commercial television accounts for 75% of viewing
*** 63% of the population would be happy to have advertising on the BBC channels in return for scrapping the licence fee
**** Only 14% of individuals like the idea of interactive ads - This rises to 29% among those aged 15-24

Wat een opluchting na alle voorspellingen over de digitale tsunami die uw en mijn media wereld vanmiddag al op zijn kop zet. Zouden die adverteerders in de US hier nog helemaal niets van gehoord hebben? Ik zie dat gisteren "her-alloceerde" budget, als bij eb, weer terugstromen naar TV. O.k., O.k., dit is Engeland, hoor ik u zeggen. En daar reden nog niet zo heel lang geleden ook nog “stokers” mee op de trein. Maar het staat er toch echt “irrespective of internet access”. En dat zijn toch zeker moderne consumenten, Engelsen met Internet!

Alsof het niet op kan op de 27e, s'avonds in “Publishing 2.0” een mooie verwijzing naar een artikel uit de Economist gevonden, die de volgende gelukkig makende quote oplevert:

Here’s a quote from an Economist article — guess what year it was published

“Jessica Reif Cohen, a media analyst at Merrill Lynch, reckons that profits from online advertising and paid content could represent up to 8-9% of total earnings for Disney, Viacom and News Corporation in 3-5 years and considerably more for Time Warner, courtesy of AOL. The most obvious opportunity is to put the content they already own on new platforms.”

Nee, dat was niet 1999, maar afgelopen week (16 maart) in de Economist dus. Hmmm, dat staat niet voor niets bekend als analytisch medium. Ja,ja wel Engels. Maar het gaat wel over Amerikaanse media bedrijven. Vast NIET toevallig. U bent gewaarschuwd. Niet alleen door mij. TV kan nog wel even. Ga dus gerust lekker slapen vanavond.

Maar begin morgen in ieder geval wel na te denken over overmorgen.

TV reclame minder effectief

Dit artikel komt van Zibb.Marketing tribune.nl, die het weer van de MediaRepublic hebben, etc.

Let wel, het gaat hier om Amerikaanse adverteerders die volgens de berichtgeving vinden dat de effectiviteit van TV in de afgelopen 2 jaar is afgenomen. Het onderzoek consulteerde 133 adverteerders (niet de eerste de beste), en 3 van de 4 waren genoemde mening toegedaan. En natuurlijk gaan zij hun budget allocatie herzien, maar vrees niet TV zal blijven ingezet.

Wat is hier aan de hand? Nu, dat is volstrekt onduidelijk. Er wordt namelijk helemaal niet ingegaan op wat nu tot deze overtuiging heeft geleid. Onderzoek?
Gevoel? Of zijn het al dit soort berichten die dagelijks over ons worden uitgestort door bedrijven die meestal ten minste een link hebben met de Nieuwe wereld 2.0 of hoger? En, in het kielzog alle andere media die altijd vinden dat zij ten onrechte reclamebudget missen dat op TV wordt besteed.

De kracht van overtuiging ligt in de herhaling zo lijkt het. Allemaal reclame dus. En……. het werkt!

Gewoon blijven roepen dat digitale recorders en Tivo en on-demand video, het eind van reclame kijken betekenen. Nu zal ik de laatste zijn om de rol van roepende in de woestijn op mij te nemen. Dat heeft immers geen zin. Sterker, ook ik denk dat de rol van TV het komende decennium een nieuwe plaats krijgt in samenhang met Web/Wereld 3.0 en hoger.

Het onderzoek dat feitelijk aantoont dat de effectiviteit van TV op dit moment al enorm gedevalueerd is heb ik echter niet gezien. Die 75% twijfelaars naar mijn vermoeden ook niet. Waarom blijven zij anders investeren in iets dat niet werkt? De Duitse taal heeft ook hier weer een onverslaanbare uitdrukking voor: "Salon Fähigkeit". Of is dit een Nederlandse bewerking?

Those "Good-For-NOTHING bloggers !

In Publishing 2.0 verscheen dit weekend een bijdrage die enige verwantschap heeft met mijn bijdrage met de titel “Rel journalistiek”. De schrijver Scott Karp, stelt echter de wijze waarop journalistiek wordt bedreven door Bloggers aan de kaak. Het is inderdaad lekker klagen over “non credible Journalists”, maar die “good-for-nothing Bloggers kunnen er ook wat van. Bij die laatste groep zit het gevaar in het ongewijzigd en zonder commentaar overnemen van “posts” van andere Blogs, met alleen die verwijzing, en soms dat niet eens. Om bij een origineel artikel te komen moet je soms meer dan 10 links doorworstelen. Het gevolg van dergelijk gedrag is dat de “blogosphere” zijn eigen nieuws en waarheid creëert. Dat laatste heb ik dus van af het begin wel goed begrepen ;-).

Het is natuurlijk wel waar, want ook ik heb mij – in Rel journalistiek - gebaseerd op wat er geschreven staat in het Parool, en heb geen wederhoor gepleegd bij de Journalist, noch bij Wouter Bos. Daar staat dan tegenover dat ik duidelijk aangeef, dat alles wat op mijn Weblog verschijnt mijn waarheid als invalshoek heeft. Ook in de “posts” zelf. Dat ik verder vooral de Nederlandse taal voer beperkt de internationale schade natuurlijk ook enorm.

Het merendeel van de Bloggers heeft een enorme publicatie drang, en voldoet daaraan door elk interessant (gevonden) artikel door te kopiëren op de eigen log. Een link zou dan wel genoeg zijn vind ik, want als je een genre blogs en nieuwsbrieven volgt lees je x keer het zelfde. Bloggers die dat te vaak doen lopen het risico irrelevant te worden. Het kan ook zijn dat dit wishful thinking voortkomt uit mijn eigen vertrekpunt. Dat iemand geïnteresseerd is in mijn mening. En daar vervolgens een mening over heeft. Want dat is toch waarop sociale netwerken functioneren. “Gisteren nog “…xxx…” gezien, gelezen of gehoord? En dan een mening en een reactie, Etcetera.
Kortom, dit raakt het aloude issue over kwantiteit versus kwaliteit

Ik kies voor minder posts en voor kwaliteit. Want mijn tijd is beperkt. Ahum, wel opnieuw mijn waarheid.

Rel journalistiek!

Het is echt niet van vorige week. Het is echt niet alleen Het Parool! Nee, ruw weg 90% - vooruit – van de Nederlandse media vindt het prima dat haar journaille het niet zo nauw neemt met de verslaggeving. Sensatie prikkelt de nieuwsgierigheid. Het prikkelt dus ook de portemonnee. Fijn!

Wat is hier de aanleiding? Natuurlijk het interview van PvdA voorman Wouter Bos met een journalist die in Het Parool mocht publiceren. Bos heeft een mening gegeven over de gevolgen van de uitslag van de gemeenteraadsverkiezingen een week eerder. Nu was niemand dat de laatste tijd ook meer van hem gewend. Desalniettemin. Bos gaf aan dat het grote aantal allochtone kandidaten die door voorkeurstemmen in raden zitting gaan hebben, er problemen kunnen ontstaan. Omdat zij de Nederlandse taal niet machtig zijn? Nee, omdat zij weinig ervaring hebben. Zoals dat ook voor nieuwe autochtone PvdA-ers zal gelden.
Ik heb zo mijn eigen mening over Bos, maar ik ben er zonder een greintje twijfel van overtuigd dat hij hier niets meer mee bedoelde. Het was een constatering die terecht is. Van een diskwalificatie kan geen sprake zijn. De PvdA had immers heel bewust ingezet op stemmenwinst onder allochtonen. Een strategie die deze keer succes heeft gehad.
Ach, de PvdA had natuurlijk al weer een week lang genoeg goed nieuws geïncasseerd. En goed nieuws verkoopt nu eenmaal minder dan slecht nieuws (uitgezonderd sportief succes).
Dus de journalist benadrukt net even een ander woord, of koppelt er een paar uit verband. Dan bedenkt hij een combinatie met kleur en risico en een smakelijk, hap klaar brok ziet het licht.
Nog niets aan de hand, maar dan kan worden gemeld dat er iemand van allochtone afkomst verontwaardigd op de vermeende uitspraak heeft gereageerd. Hoera, nu springt heel journalistiek Nederland op de wagen. De werkelijke tekst van Bos komt nooit meer aan bod.
Laat staan dat iemand de nuance zoekt. Dat is geen verhaal meer. Dan kan je 2 of een dozijn media adviseurs in dienst nemen, er is geen houden aan.
Nu ik dan toch al zover ben, is het ook wel leuk om stil te staan bij de reactie van PvdA voorzitter Van Hulten. Die begaat de stommiteit te stellen dat de media racistische trekjes zou vertonen. Laat zich verleiden tot uitspraken over de positie van autochtone versus allochtone kandidaten, dat de lijsten niet goed zijn samengesteld (“onverwacht succes”) – zie hoe gemakkelijk dit is – om dan ook nog te stellen dat racisme iets geheel anders is als racistische trekjes.

Dit onderwerp kan nog weken voort.

Rel journalistiek.

Maar ik had het over 90%! Bijvoorbeeld ons eigen Adformatie is er bepaald niet vies van. Diep gravende journalistiek, achtergronden, historie, hoor en weder hoor. Het is zeldzaam. Liever gemakkelijk scoren met onderwerpen over surco, snoepreisjes en wat zoal. Als er dan eens belangrijke mensen in het vak worden geïnterviewd (het Harry Dekker-Mindshare artikel, eerder dit jaar) dan wordt er niet doorgevraagd. Als het al wel gebeurt, dan wordt er niet gepubliceerd, want als je van belangrijke vakgenoten geen quote meer krijgt….o la la.

Maar goed op een gegeven moment weet je wat je leest. Het leest wel lekker weg. Niets aan de hand. We geloven toch ook niet alles wat er in de Privé, Story en Weekend staat? Daar is het immers uitgevonden. Rel journalistiek! En dan hopen dat er iemand reageert. ;-)

Zie ook nog nrc.next: http://www.nrc.nl/binnenland/article252267.ece
En Parool over de racistische trekjes: http://www.parool.nl/nieuws/2006/MAA/21/p1.html

Communicatienieuws Forum 21 maart 2006: Over De Telegraaf en haar deelnemingen

Jammer, deze keer wel gevraagd te reageren, maar genoten van een dag buiten het kantoor. Ook hier heb ik wel een mening over.

De Telegraaf neemt aan de lopende band belangen in succesvolle, relatief kleine en doorgaans interactieve media. Het 40 procentbelang in GeenStijl is de jongste deelneming. Wat gaat die strategie De Telegraaf opleveren?

Sky Radio betitelen als relatief klein en interactief is vast onbedoeld. De kwalificatie succesvol is wel van toepassing. Het is vast een verdwaalde eend in de bijt van verder doorgaans succesvolle, relatief kleine veelal interactieve media concepten. De markt is daar dan ook tenminste verwonderd over.
De deelname in Geen Stijl zal geen verwondering wekken. In de eerste plaats is dit een journalistieke activiteit. Van tenminste even groot belang is dat het een internet activiteit betreft. Het concern is vanuit het eigen basis product “Krant” eveneens hard bezig haar plaats in te nemen die bovendien geld oplevert. Geen Stijl heeft een manier van aanspreken die de reguliere – vaak traditionele - krant lezer niet aanspreekt. Ook de Spits brengt die toon niet in haar redactie. Journalistiek is immers in dit concept op het tweede plan. De Telegraaf ontbeert dus de journalistieke toon om in contact te treden met die zo belangrijke “jonge” doelgroep. Belangrijk voor de omzet van de toekomst. Dat komt nu een reuzen stap dichterbij. De Telegraaf kan nu leren en direct meedelen in het verdienen. Bovendien komt een reservoir schrijvers talent beschikbaar, waarmee ook andere projecten van inhoud kunnen worden voorzien. Als de Telegraaf de ondernemers maar de vrije hand laat, dan is het zonneklaar wat deze strategie oplevert. Winst, op meerdere fronten.

Op korte termijn ook heel duidelijk voor de makers van Geen Stijl!